Gewoontes 2: Bicky Fré (deel één)
Over hoe ik al lang aan het vechten ben met mijn eetgewoontes.
[ENGLISH BELOW] 15 jaar geleden wedde ik met de vader van mijn petekind dat ik een artikel in het maandblad “EOS” zou kunnen publiceren nog voor hij dat zou kunnen. We waren beiden geabonneerd op het wetenschapsmagazine en hij was toen, en nu nog steeds, een Fysica prodigy. Hij studeerde aan Cambridge en doet nu iets met zwarte gaten en grote telescopen die zwaartekrachtgolven meten. Hij heeft wel degelijk iets in EOS gepubliceerd, maar helaas voor hem was dat nadat ik in 2016 een artikel schreef over Robot Kolibries (Echt gebeurd). We hadden gewed voor 200 Bicky Burgers. Hij staat er NOG ALTIJD 132 in krijt bij mij. Ik heb sindsdien zeker meer dan 200 Bicky Burgers gegeten, maar hij was er maar 68 keer bij om te betalen.
Maar ik heb dus wel 200 Bickies gegeten omdat ik graag Bickies eet, zelfs héél graag en daar wringt nu net het schoentje. Het linker schoentje meer bepaald, het zou kunnen dat het andere ook wringt, maar dat voel ik niet.
Als topsporter is het lastig dat je liever Bickies eet dan bokes, liever koekjes eet dan fruitjes, liever Cola drink dan water en “frieten” zegt wanneer iemand mij naar mijn favoriete groente vraagt. Kortom brakke eetgewoonten met alle gevolgen van dien.
Het eerste probleem is dat het ongezond is om te veel suikers en te veel vetten te eten. Iedereen weet van hart en vaat ziekten, maar daarvoor ben ik nog te jong. Wat ik en mijn leeftijdsgenoten wel al vaker voelen zijn bijvoorbeeld kleine ontstekingen (door teveel suikers) of rugklachten.
Het tweede probleem is taboe, maar daar heb ik lak aan. Door zoveel suikers en vetten te eten kom ik enorm veel bij. En laat klimmen nu net een sport zijn waarbij je vecht tegen de zwaartekracht. Zowat alle wedstrijd klimmers zijn mager tot zeer mager. Hoe magerder je bent hoe minder gewicht je immers naar boven moet zeulen. Nu laat mij duidelijk zijn, je kan ook te mager zijn, dat het ongezond wordt voor je lichaam en geest. Dat is zeker niet ok en zeker jongeren moeten hiertegen beschermd worden (en veel wedstrijdklimmers zijn best jong).
Wie mij kent, weet dat mijn gewicht best hard schommelt. Het schommelt tussen enerzijds discipline en anderzijds mijn liefde voor de Bicky - en aanverwanten. Daardoor schommelt ook mijn klimniveau tussen 6C en 7C (!). Dat is een verschil van zowat twee jaar trainen dus moest ik op constant gewicht blijven.
Mijn probleem is eigenlijk niet dat ik niet weet hoe ik op een gezonde manier kan eten en afvallen. Ik heb dat immers al vaak gedaan en denk dat ik al 5 keer meer dan 10kg ben afgevallen over de jaren heen. Een keer zelfs op 25 dagen, maar dat was op een tropisch eiland zonder eten en voor een tv programma (ook echt gebeurd, zie foto). Mijn probleem is dat ik na een periode van discipline en gezonde voeding steevast de teugels los en terug bij kom. Dit heeft niet alleen als gevolg dat mijn klimniveau terug sterk zakt en ik mijn motivatie voor het klimmen verlies, maar ook dat ik terug meer last krijg van mijn rug en van kleine ontstekingen overal in mijn lichaam. Bovendien kan mijn beste klimniveau daardoor niet beter worden. Het kost immers steeds veel tijd om af te vallen.
Ook nu sta ik na een lange winter weer behoorlijk zwaar en ga ik met het Wereldkampioenschap in zicht terug gewicht moeten verliezen. Dat doe ik door een stevig, maar gezond dieet te combineren met veel sport. Dat dieet is over de jaren heen fijn gesteld en leidt niet alleen tot een lager gewicht maar ook een fitter lichaam, een scherpere geest en een gelukkiger gemoed. Ik zou het iedereen willen aanraden, wie doet mee?
Volgende blog ga ik dieper in detail over mijn dieet omdat ik ondertussen al weet dat best veel mensen dat interessant vinden. Hoe zorg ik ervoor dat ik toch sterker kan worden terwijl ik op dieet ben? Waarom voel ik me mentaal ook sterker tijdens een dieet? Waarom verdwijnen alle kleine lichamelijke ongemakken al na enkele weken? Waarom heb ik geen honger terwijl ik toch een pak minder calorieën eet?… dat allemaal in mijn volgende post.
Morgen begin ik alvast aan mijn dieet. Dit jaar moet ik ongeveer 13kg(!) afvallen om in topconditie te zijn. Ik ga daar ongeveer 15 weken over doen. Ik bouw echter twee maal een dieet pauze van 2 weken in. Op die manier haal ik mijn streefgewicht binnen 19 weken. Dat is op 25 mei. Bewust een tijdje voor het wereldkampioenschap dat in september doorgaat.
De echte uitdaging met het zicht op LA2028 komt daarna pas… voor het eerst ooit op gewicht blijven of toch ongeveer. Het zal moeten anders ga ik nooit 8A klimmen !
[ENGLISH]
Habits 2: Bicky Fré (part one)
About how I’ve been struggling with my eating habits for a long time.
5 years ago, I made a bet with the father of my godchild that I could publish an article in the magazine EOS before he could. We were both subscribed to the science magazine, and he was, and still is, a physics prodigy. He studied at Cambridge and now works on black holes and large telescopes measuring gravitational waves. He did manage to publish something in EOS, but unfortunately for him, it was after I wrote an article about robotic hummingbirds in 2016 (true story).
We bet 200 Bicky Burgers. To this day, he still owes me 132. Since then, I’ve certainly eaten more than 200 Bicky Burgers, but he’s only been there 68 times to pay for them.
But here’s the thing: I ate those 200 Bickies because I love them. I mean, really love them. And that’s exactly where the problem lies.
As an elite athlete, it’s tough when you’d rather eat Bickies than sandwiches, prefer cookies over fruit, choose Coke over water, and say "fries" when someone asks what your favorite vegetable is. In short, poor eating habits, with all the consequences that come with them.
The first problem is that eating too much sugar and fat is unhealthy. Everyone knows about cardiovascular diseases, though I’m still too young to worry about that. But what people my age often experience are things like minor inflammations (from too much sugar) or back pain.
The second problem is more taboo, but I don’t care. Eating so much sugar and fat makes me gain a lot of weight. And climbing just so happens to be a sport where you’re constantly fighting gravity. Almost all competitive climbers are lean, if not very lean. The leaner you are, the less weight you have to haul upward. Now, let me be clear: you can be too lean, to the point where it’s unhealthy for both body and mind. That’s definitely not okay, and young athletes, in particular, should be protected from that (and many competitive climbers are quite young).
Those who know me are aware that my weight fluctuates a lot. It swings between discipline on one hand and my love for Bickies (and similar foods) on the other. Because of that, my climbing level also fluctuates between 6C and 7C (!). That’s the equivalent of two years of training, just from maintaining a consistent weight.
My problem isn’t that I don’t know how to lose weight in a healthy way. I’ve done it many times and think I’ve lost over 10 kg at least five times over the years. Once, I even lost it in just 25 days, though that was on a tropical island without food and for a TV show (also true, see photo). My issue is that, after a period of discipline and healthy eating, I inevitably loosen the reins and gain it all back.
This not only causes my climbing level to drop significantly, making me lose motivation for climbing, but it also leads to recurring back pain and minor inflammations all over my body. On top of that, my peak climbing level can’t improve because it takes so much time and effort to lose weight again.
Right now, after a long winter, I’m quite heavy again, and with the World Championships on the horizon, I’ll need to lose weight once more. I’ll do this by combining a strict but healthy diet with plenty of exercise. Over the years, I’ve fine-tuned this diet, and it doesn’t just help me lose weight but also makes my body fitter, my mind sharper, and my mood happier. I’d recommend it to anyone—who’s in?
In my next blog, I’ll dive deeper into my diet because I’ve noticed many people are interested in that. How do I ensure I still get stronger while dieting? Why do I feel mentally sharper during a diet? Why do all those little physical discomforts disappear after just a few weeks? Why don’t I feel hungry even though I’m eating significantly fewer calories? I’ll answer all of that in the next post.
Tomorrow, I’ll start my diet. This year, I need to lose about 13 kg (!) to be in top shape. I plan to do this in about 15 weeks, but I’m including two 2-week diet breaks. That way, I’ll hit my goal weight in 19 weeks—on May 25th—intentionally well before the World Championships in September.
The real challenge with LA2028 in sight comes after that… for the first time ever, I’ll need to maintain my weight—or at least close to it. It will have to happen.
Wederom een plezier om te lezen, ik kijk al uit naar het vervolg - en de geheimen van dat wonder dieet. Wat dat wil ik ook wel proberen, net zoals jij heb ik een redelijk aantal teveel kilo's. En geraak ik er maar niet van af. Bij mij zijn het geen bicky-burgers, maar andere lekkernijen waar ik nooit van eet ;-)
😃