Mijn elfde Rodeo

Hey Iedereen,

De laatste keer dat ik schreef is ondertussen 7 maanden geleden, op exact 1000 dagen van de Paralympische Spelen. Het lijkt al zo lang geleden en dat is het ook. Er is ook zoveel gebeurd dat ik niet goed weet waar te beginnen. Toevallig - ik heb het net opgezocht - staan we op 800 dagen van de finale van het paraklimmen, want ja, ondertussen is het aangekondigd dat het paraklimmen zal plaatsvinden tussen 24 en 27 augustus 2028.

Mijn campagne om de Leuvenaar en de Vlaming warm te maken loopt goed. De persvoorstelling en het persbericht hebben goed gewerkt. Het werd zowel opgepikt door Sporza als door ROB-tv, de lokale tv omroep, zij hebben er een mini reportage rond gemaakt en het is opvallend hoeveel mensen ze gezien hebben. Volgend weekend is dan het tweede knooppunt van mijn campagne (Fre2028.LA), namelijk de organisatie van een groot Paraklimfestival! Het gaat door te Puurs op 20 en 21 juni en zullen 40 (!) paraklimmers aan deelnemen, uit 10 verschillende landen, er is ook voor 135 personen BBQ besteld, er zal een rodeostier zijn (zo’n mechanische), vuurkorven en natuurlijk heel speciale klimmers. Je vindt alle info op www.paraclimbing.be. De organisatie gebeurt samen met klimclub BVKB een heel actieve en heel enthousiaste club. Dikke mercie aan Lise en Marjolein die hebben geholpen bij de organisatie. Zo een fijne bende en zoveel vrijwilligers, dat is toch echt wel heel mooi! Ik ga ook wel blij zijn eerlijk gezegd als het achter de rug is , hehe, want het was best veel werk om dit georganiseerd te krijgen.

Ik had rond januari - februari wel een stevige vormdip omdat ik wat minder aan het trainen was, maar ook vooral omdat ik toch niet op gewicht bleef. Dat laatste blijft wel een strijd, maar ik ben ook weer op de goede weg nu. Momenteel is mijn klimvorm al redelijk goed, en eigenlijk ben ik sterker dan ooit te voren, dat meet ik al jaren in de fitness, maar ik ga wel nog wat gewicht moeten kwijtspelen omdat ook te tonen in het klimmen, maar ik zit niet meer ver van mijn topvorm en normaal gezien zou ik tegen het Europees Kampioenschap eind augustus in Laval (FR) wel beter moeten zijn dan ooit, ik kijk er al naar uit, ik verwacht er zelf alvast stiekem veel van…

Dat Europees kampioenschap is ook van extra belang dit jaar, want… sinds dit jaar heb ik een topsportstatuut gekregen van G-sport Vlaanderen, meer bepaald een belofte statuut. Er bestaat ook een elite statuut, maar dan moet ik nog beter presteren en dat ga ik dit jaar proberen te doen. Om een elite statuut te krijgen moet ik een medaille halen op het EK en daarnaast nog twee medailles halen op de World Cups. Dus ja ik ga helemaal gaan voor een medaille op het EK, lijkt me ook realistisch, maar tegelijk heel uitdagend, zeker niet gemakkelijk. Als ik deze doelstellingen haal, beleef ik mijn beste jaar ooit (en ik heb er al 10 achter de rug).

Zo’n statuut is heel fijn omdat de mensen van G-Sport Vlaanderen en het Paralympisch Comité zo mee leven, dat motiveert enorm! Het betekent ook dat de klim federatie meer geld krijgt om mij te ondersteunen.

Op mij heeft dat voorlopig geen impact, omdat er dit jaar meer wedstrijden zijn in verre landen, waardoor het voor mij duurder wordt dan de voorgaande jaren. Ik berekende dat een jaar klimmen mij minstens 8000 euro kost als ik mij minimaal laat begeleiden en twee keer zoveel bij een optimale begeleiding. De reiskosten alleen zijn al €3400. Wowie. En halftijds werken ipv voltijds is natuurlijk een gigantische opportuniteitskost. Maar ja kijk. Men leeft maar één keer en alles dat ik meemaak zie ik als een privilege, iets waarvoor ik moet gaan.

Ik schrijf dit trouwens uit Innsbruck, want morgen klim ik alweer de kwalificatie van de volgende World Cup.

Mijn twee kwalificatieroutes zijn de tweede en derde van rechts (start groen en start blauw)

Ik keek het na, het is mijn zesde wedstrijd in Innsbruck, mijn 28ste in totaal. Er zijn maar 4 paraklimmers ooit die meer wedstrijden hebben gedaan. Het doet me wel wat om de nieuwe klimmers vol verwondering en vol zenuwen en vol nieuwsgierigheid te zien. Bij een oude ervaren rot als mij is het allemaal wat meer gezapig, maar vergis je niet, als ik morgen die eerste klimgreep aanraak, gaat er bij mij een stroomstoot door mijn lijf, die mij op 100 procent focus en grinta zet, net zoals bij een mechanische rodeostier waarvan het knopje wordt aan gezet. Er zijn trouwens meer dan 300 deelnemers. 300!! waarvan 100 nieuwe en in mijn klasse alleen al 25. Omdat we met meer dan 24 zijn, zullen we voor het eerst 8 finalisten hebben! Mijn doel deze keer is de finale halen met hopelijk een vierde, vijfde of zesde plaats. Maar als ik nu al een medaille haal, zou ik er ook niet van verschieten, mijn laatste klimtrainingen waren best wel goed.

Duim voor me met al je duimen, als dat er twee zijn, mooi, als dat er 1 is zoals bij de AU2 atleten, is dat ook meer dan genoeg!